۱۳- در ستایش معمولی بودن – مقدمه

مدتها قبل بود که این عنوان را در پیش نویس سایت قرار داده بودم تا در فرصتی مناسب، چند سطری بنویسم.

زمانیکه همه با حرص بلا وصفی به دنبال عالی بودن و خاص بودن هستند، ارزش ذاتی «معمولی بودن» کم کم پیدا می کند. معمولی بودن در پوشش، در محیط پیرامون، در همه پدیده هایی که به نحوی به ما مربوط می شوند، انرژي بزرگی را از ذهن آزاد می کند تا بیشتر «خودت» باشی. ذهنی که مشغولیت های غیر ندارد یا آنها را به حداقل رسانده، فرصت می کند با کیفیت بهتری به خودش بپردازد و اکنونش را دریابد. معتقدم معمولی بودن، شاه کلید آرامش برای این روزهای ماست.

شاید وقتی دیگر، خیلی بیشتر از این نوشتم.

6 ماه ago